با پایان خودکار مالکیت خصوصی بر زمین و املاک و بازگشت آن به منابع عمومی، دولت میتواند نسبت به زیباسازی و بهسازی اینگونه اماکن برنامهریزی و اقدام کند: گسترش و تعریض خیابانها و پیادروها، بروز کردن ساختار ساختمانی شهرها و روستاها، نوسازی اماکن فرسوده، نصب تسهیلات عمومی مثل ابزار و وسایل ورزشی، تجهیز امکانات رفاهی، جداسازی مکان زندگی و نگهداری حیوانات از انسانها در روستاها
با حفظ مالکیت خصوصی و وراثت آن ضمن چندپارگی و تعدد مالکین بر زمینها و پیچیدهتر شدن این موضوع، و ازسوی دیگر گران شدن زمین، گذشت زمان عملاً منجر به کاهش و سلب اختیارات و تواناییهای دولت در خدمت رسانی به شهروندان میگردد.